Geven aan de natuur,

           krijgen van de natuur,

stelen van de natuur!

De kleine wezens om ons heen................................

In de tuin krioelt het van allerhande kleine schepsels waar velen wat huiverig tegenover staan. Onwetendheid en een dikwijls aan de mens inherente afkeer van alles wat klein en dikwijls aalvlug is, om nog te zwijgen van al dat haar en die vele pootjes doen velen de rillingen krijgen! Nieuwsgierig als ik ben heeft een Googlesessie mij gebracht tot de site van   GARDENSAFARI  en een wereld van milioenen kleine wezens is dichterbij gekomen! De stoere bruine kerel met zijn pelsjas aan blijk na wat gezocht te hebben de al even stoere naam van " hagenheld" te dragen.De topsi-turvy-achtige vlinder op de derde foto blijkt dan weer een gamma-uiltje te zijn ,een naarstig kereltje dat zich rept om van bloem tot bloem zoveel mogelijk voedsel in een zo kort mogelijke tijd te verorberen. Poserend op een Hoya-bloem ,net lang genoeg om een kwakkelende fotograaf als ik toe te laten hem te vereeuwigen, en weg was hij ,op naar een volgende bloem.De volgende ,grote foto, toont ons de koninginnepage een vlinder die minder vaak gezien wordt in onze contreien en die doorgaat als een der mooiste uit ons gebied.De rat op de volgende fotos hoef ik niet voor te stellen ,deze dieren worden stelselmatig uitgedund door de gemeentediensten.Kan U zich mijn verbazing voorstellen toen ik tijdens het ochtendritueel mijn tandenborstel mét tandpasta langs de muur zag omhoogkruipen ! Het bleek te gaan om de rups van de esdoornuil ,een gewone veelvoorkomende vlindersoort die zich voed met esdoornbladeren.De libellen en ook de waterjuffers zijn aan een vijver speelse en plezante insecten om te volgen. Jammer genoeg waren beide dieren op de fotos dood en waren de kleuren vervaagd zodat het voor een leek als ik onmogelijk werd om de namen te achterhalen.Ook met kikkers zijn we dikke vrienden ,zonder al te veel moeite laten ze zich,tijdens de tweejaarlijkse kuis van de vijver,vastnemen en aaien. Na een gezellige babbel herneemt Kermit zijn dagelijks zonnebad. Heel af en toe vinden we ,na de winter, een door de natuur gemummifieerde amfibie die dan steevast bewaard word en hier pozeert op achtereenvolgens een Melocactus en een Uebelmannia .

Niewsgierig naar die beestjes? :

http://www.kikkersite.nl/

http://users.pandora.be/gunther.groenez/butterfliesgallerie.html

http://users.skynet.be/wielewaal/

 Smoutebollen, kermis....

voor de vogels, ook voor ons.Het winterse plezier om uitgehongerde vogels te zien snoepen, hangend onder een boom. Kermis voor ons ook, het lekkere smout voor de bereiding van de koolsoorten ,zelfs als boterhambeleg voor de die-hards .Eenvoudig klaar te maken, gewoon aan de slager vragen om ,net voor hij aan zijn afwas begint, eens een hoeveelheid varkensvet door de 8- of10 mm.plaat te draaien met de molen,en je kan van start gaan.Alles in de pot en koken maar tot de spekjes (kaantjes) in de reuzel( smout)het kleur hebben (iets lichter) van op de foto. Dan gewoon voorbeeld volgen en de kaantjes goed aanstampen zodat ze aan elkaar gekleefd opstijven ,op het laatste wat reuzel opgieten om gaten te vullen.Eens opgesteven kan je figuren snijden in de potjes zodat de vogels aan het lekkers kunnen.Doorprikken met een paar stokjes geeft houvast aan de diertjes.Juist hetzelfde kan met rundervet gedaan worden om een vastere massa te bekomen. Wij bakken dan lekkere frietjes in het alzo bekomen ossewit.In beide gevallen goed roeren tijdens het opstijven om een homogene, niet korrelige massa te bekomen.Uiteraard kan alles apart of samen (voor diegenen die smout of reuzel niet aandurven) gemengd worden , en nog allerlei vogellekkers toegevoegd worden.Volgens inspiratie en kunde kunnen er zo kunstwerkjes ontstaan.Zorg voor voldoende gaten en houvast voor de vogels.Aan mijn vlug uitgesneden potje kan je mijn opleiding als kubist zien.Half december nu, gretig worden de opgehangen potjes leeggepikt door allerlei kleinere vogelsoorten, wat de reden is weet ik niet maar grotere vogelsoorten heb ik nog niet zien eten uit mijn voederstolpjes! Zou het iets te maken met een instinktief inschatten van hun eigen gewicht zodat de grotere vogels niet aan een ,door hun gewicht, fel zwaaiende pot gaan hangen? Ik heb nu reeds het gevoel dat ik er te weinig van gemaakt heb!

 Pitoresk, als uit een sprookje gestapt, zo ligt deze verbouwde boerderij erbij. Naast een middeleeuws kasteel in een landelijk dorp voelen allerlei neerhofdieren zich thuis.Als liefhebber van al wat pluimen heeft is "ereboer" Patrick een waar architekt geworden om de verblijven van de vogels zo aangenaam mogelijk te maken. Elke soort heeft zijn onderkomen, elke soort zijn plasje ,de raarste snuiters loopt men tegen het lijf. Met de vogelpest als nachtmerrie ,maar doorzettingsvermogen als kracht zijn heksentoeren nodig om op dergelijke momenten het hoofd boven water te houden.Menig vogelasiel en vele liefhebbers hopen dat die tijden tot het verleden behoren.Kreten van verbazing- o zo lief- ontsnappen aan de vrouwenmonden als we bij de gigantische weide anex bos komen waar een tiental reeën ons nauwlettend in de gaten houden.Deze oudste hertensoort van Europa is een dier dat van nature uit niet erg sociaal is en een grote oppervlakte op prijs stelt.Capreolus capreolus ofte de ree ,in mensentaal, heeft een dracht van 10,5 maanden wat voor een dier van dergelijk gering gewicht heel lang is.Door ouderdomsdominantie en het gebrek aan natuurlijke vijanden (zeker in gevangenschap) moet de mens jaarlijks selectief ingrijpen om het reeënbestand op peil te houden.Een reegeit weegt tussen de 18 en de 25 kg. ,voor de reebok mag daar nog eens 5 kg. bijgeteld worden. Door de rust en het bijvoederen wegen reeën in gevangenschap merkelijk zwaarder wat de foto op de onderste rij doet vermoeden.Het is een wat bruusk einde van een mooi Bambi-verhaal maar jammer genoeg realiteit.De dieren die in het wild verscheurd worden door hun natuurlijke belagers vinden hier wel een pijnloze en profesionele dood. Zij aan zij met de oude meester, mijn vader, bezorg ik de dieren een bestemming voor onze keukens .Eén van de mindere aspecten van mijn oud-beroep.

                                                                         TURN PAGE